ในหลายๆ เหตุการ์ณ การเสียสละ มักทำให้คุณดูเท่ และทำให้บุคคลอื่นชื่ชมเรา

… ในทางตรงกันข้าม

ถ้าใช้ผิดสถานการ์ณ ก็จะถูกมองเป็นหายนะ และก่อเหตุที่ร้ายแรงอย่างไม่ตั้งใจเช่นเดียวกัน

ผมไม่ใช่คนที่เข้าใจธรรมชาติของคนนัก ผมไม่รู้ชัดว่าอะไรถูกผิดมากมาย

แต่ผมรู้ได้ว่าผมมีพติกรรม”รักมากเกินไป” ที่ถ้าคนที่รักบอกต้องการแบบงี้ ก็เป็น ต้องการแบบงี้แล้วเราไม่ใช่ก็เสียสละตนเอง (เลิก) ซึ่ง”ไม่มีใคร”เค้าทำกันหรอก (ทุเรสตัวเอง)

สิ่งที่ควรทำคือการปรับตัวเข้าหากัน  ยอมรับในสิ่งที่คนรักเป็น,ข้อเสียของเขา และปรับข้อเสียตนเองให้เบาบางลง ปรับตัวให้เข้ากับเขา นั่นคือสิ่งที่ต้องทำมากกว่าปลดตัวเองให้เขาไปหาคนอื่น

อีกอย่างคือการขี้ระแวงมากไป … ไม่รู้สิแต่เป็น

ทุกสิ่งที่แฟนพูด มักไม่ได้หมายถึงเราหรอก แต่เราก็นึกไปเองทุกทีเพราะพูดช่วงใกล้เคียงกัน หรือพูดออกมา

ซึ่งนั่นก็ทุเรสอยู่ดี 

ที่ควรทำก็คง อย่าตระหนกและถ้าคำพูดลอยๆ ของใครหลายคนเราคิดว่ามันคือที่เราเป็นก็เก็บมาแก้เงียบๆ ก็ได้ ไม่ใช่พาลแบบงี้

บอกตัวเองก็เหมือนจะได้ แต่มานั่งเขียนบรรยายแบบงี้น้อยครั้งมาก

ผมไม่เคยทุ่มเทความรักให้ใครขนาดนี้มาก่อน และความทุ่มเกินและคลั่งเกินทำให้ผมทำร้ายความรู้สึกเขาเอง :(

แน่นอน ไม่มีใครอยากบอกเลิกหรอก ก็ไม่เข้าใจว่าจะพูดไปทำไม ทั้งที่ใจรักเต็มๆ แบบที่ไม่สามารถบรรยายได้

ถ้าเขาได้อ่านก็อยากบอกว่า

“ผมสำนึกแล้ว และผมจะรอวันที่คุณหายเคืองผม

ผมรักคุณนะ”

รักมากสุดๆ :)